06 Aralık, 2005

NE OLDUM DELISI

ahh ben neler oldum.. ögrenci oldum, entel oldum(yuvarlak gözlükleri unutmayalim), dadi oldum, rokçu oldum(bi pazar sabahi Queen belgeseli izleyip Freddy Mercury' e asik olmak suretiyle), hizmetçi oldum, "asik" oldum(ne sayilarini ne kendilerini bilebildim), ayyas oldum(en iyi becerdiklerimden), ahçi oldum, dost bile oldum, upuzun yazilar yazip yazar oldum:), metal dinlemeden metalci oldum(o uzun deri ceketim, simsiyaha boyadigim masum gözlerim-16li yaslarin masumiyeti-içinde), sonra ben resepsiyonist oldum.. sonra tekrar dadi.. kurs ögrencisi.. ütücü.. temizlikçi kadin.. laila da kirmizinin çok yakistigini düsünen kadin-bi geceligine-adina hesaplar ödenen(bu kismini sen anliyosun di mi kubicim),ertesi gün lailanin yanindaki piknik yerinde, sögütözünde anne babasiyla piknik tip olan, domates dograyan.. ahh ben neler oldum daha.. derken ben en son MATEMATIK örtmeni oldum fransiz bebelere! adolesan dedigimiz, 13lü yaslarinda olan fransiz çocuklara.. matematik ve fransizca:) bu islerden para kazandigimi düsünürsek sanirim ben hiç ölmicem açliktan, sorumluluk.. paranin verdigi tüm hikayeyi silip.. silip naapçaz bosver baksana ihsan oktay anar'in dedigine sen.. ben yasayamam yasamimi sürdürebilmek için, ben, insan oldugum için yasarim, insanliktan zevk aldigim için, koruyamam yllarimi bi sonraki yillar için!
ben içerim, evet bi on onbes yil eksik yasarim ama yasarim iste.. o, yillarini korumak için binbir cambazlik yapanlardan, ay bunu yemem sunu içmem, habire kosarim diyenlerden fazla:) ben yapamam:) ben yerim, içerim; kimildamam, yatarim bütün gün, bütün gece.. kah varligimi hissederek kah hissetmeden..................;

2 yorum:

Duygu dedi ki...

(şimdi sanki seninle son konuşmalarımız üzerine bu yorumları giriyomuşum gibi oldu ama öyle değil, anladın sen:)

Ben küçükken Freddie Mercury ile ilgili o belgeseli ilk izleyip, Armağan'cığımın hediye ettiği Queen kitabını on kere okuduğumda beni en etkileyen şey şu olmuştu Mercury'e ilişkin: Adam habire "ben hayatı süper yaşadım, yarı ölsem gözüm açık gitmem, yaşandı bitti saygısızca" gibi laflar ediyordu. Benim küçücük aklım almıyordu, bir insan nasıl hayatla ilgili böyle bir doyuma ulaşabilir, nasıl olur da "süper yaşadım ben bu hayatı, sefam olsun, AIDS de olurum ölürüm de kime ne" diyebilir? diye düşünüp durmuş, ona acayip saygı duymuştum. Hala daha da düşünüyorum. evet olay uzun yaşamakta değil, ama böyle bir doyuma ulaşmak mümkün olabilir mi? Her an "ama ben daha mercan kayalıklarını görmedim, Paris'e gitmedim, sevgilimi koluma takıp "..." yapmadım (noktalı yerler yüzlerce binlerce şeyle doldurulabilir), daha izlemek istediğim çok film, okumak istediğim çok kitap var..." diyebiliriz. Ben 90 yaşıma gelip hala Alzaymır değilsem mesela, kitap falan okuyor olacağım, ama acaba yaşamaya olan hırsım, açlığım bitecek, kocama (belki de çocuklarıma) "doymuş" olabilecek miyim?

Öyle düşünceler silsilesi sadece, bunları çağrıştırdı yazdıkların.

Adsız dedi ki...

canim benim bu yazdiklarina bi yorum getircem elbet, tatlimsin.. ben ps bi ayyasim su an harfkerin yarlerini zor bulan(hatalrimi dÜZELtmicem ki daha inandirici olsun sarhoslugum) yazcam ben daha, burda bitmedm!ben daha bitmedim..