LUUZIR SORUNSALI

Bugünki konum, yaygın bir insan türü olan "luuzır" ve "no-luuzır"lar üzerine.
Aslında buna bi insan türü demekle baştan yazıya hatalı girişi yapmış oluyorum (mesela baştan ve giriş dediğim için de hata yapıyorum). Sınıf desem daha mı kabul görür diye düşünüyorum; evet daha hoş olurda karar kılıyorum.

Bu iki sınıf adından da anlaşılacağı üzere, koç-koyun , aslan-kaplan, insan-hayvan hatta kurt-kuzu gibidir. Sınıflar arası geçiş tek taraflı olarak serbesttir. Şöyle ki; luuzırlar birgün no-luuzır sınıfına geçebilirken, no-luuzırlarda sınıf değişimi yasaktır. Bu durumda en kötü durumda olan, esasen en avantajlı gibi görünen, sınıf değiştiren luuzır kısmıdır. Bu azınlık, vaktiyle hem no-luuzır olmanın farkındasızlığını yaşamış, hem luuzır kısmına acımayla karışık bi sevecenlik duymuş sonunda kendini bu sınıfın bir bireyi olarak bulmuştur. En acısı ise bu eskinin no luuzır yeninin luuzırı artık sınıf değiştiremiyo olmasıdır efendim.. Sınıf değiştirme çabaları bir erkeğin lezbiyen olmak istemesi ya da bir kadının bir gayle mutlu bi yuva kurma isteği kadar sonuçsuzdur.

Lanetlenmiş gibidir.

BAZEN FOTOGRAF CEKIYORUZ

Iyi oluyo. Cokmutluymusuz gibi.. sabahinda agliyoruz belki ama fotograflar gulumsemeye devam ediyo. Dilay arabeskten arabeske kosuyo bloga foto koycam diye maymun oluyo.
Neyse iste, alismaya calistigim yeni hayatimdan izler;
P.S: hayir o kadar mutlu deilim ama guluyorum arada ben de.

Artık hiçbi şey yazmak istemiyo canım. Orda bıraktığım hayatım mı daha sahte, burda kurmakta olduğum mu bilemiyorum. Onca yılımı verip, kurduğum şeyler yerli yerinde durmuyo tabi. insan bozuluyo haliyle ama kızamıyo bi yandan da. Sen siktir ol çek git, sonra bekle ki herşey aynı tazeliğiyle kalsın. Kimseye sitemim yok. Yeni bi algılama evresindeyim. En azından burdaki hayatımı "gerçek" kılabilmek için bi çabalama hali.
Yazmak gelmiyo işte çok içimden. O upuzun yazılar birilerinin gerçekten beni merak ettiği hissiyle yazılmıştı sanırım. Şu an o his yok, gülünç buluyorum hayatımın ayrıntılarına girmeyi.

Çok Önemli Not: Bunu da "ayy biz seni hala seviyoruz, unutmadık seni, dilaylar ölmez" yazasınız diye yazmadım, yine öyle işte, içimden geldi yazdım. Regl olcam. Belki bitince yine uzun bi yazı girerim belli olmaz.