Eskiden hep annemin dolmalarini çalardim (annem sarma demez yaprak da olsa dolma der) bu gece kendiminkileri çaldim. Sarma zordur ya çocuklarin zirt pirt atistirmasina karsi korunur. Gizlice dolap açilir herkes tv karsisindayken (yemekten iki saat falan sonra) ya da gece içki sonrasi, ve etli zeytinyagli demeden soguk soguk mideye gum gum indirilir:)
Kendimi kendi dolmalarimi çalarken yakaladim bu gece, bilgisayari kapatmis yatiyodum, dolaba bisey kaldirirken tencereyi gordum, kapagini açip buz gibi sarmalari tikistirdim agzima eski aliskanlikla:) çis yaptim yatçam ya, ellerimi yikadim aynen dolaba donup bi iki daha tikistirdim. Yazasim geldi sonra. Bi tabak aldim, 4 tane koydum tabaga iri iri sarilmislarindan, yine bilgisayar açilmadan yuttum hepsini, aliskanlik iste:))
Halbuki sararken bu aksam farketmistim ki o kadar da buyutulecek bisey yoktu (her sardigimda aslinda farkediyorum çok da buyutulecek bisey olmadigini), koskoca bi tencere 3 kat yapragi bir saatte sariveriyosun. Içini hazirlamak mesele ama elimde olçulu hiç bi tarif olmaksizin her seferinde tadi tuzu yerinde mis gibi dolmalar sariyorum epeydir, sararken hosuma gitmiyo kalin geliyolar ama pisince dipdiri oluyolar;) Yoann "aaa ne guzel olmus" demiyo, sinirleniyorum, ben sinirlenince o da her yaptigin yemek o kadar guzel oluyo ki her seferinde demeyi unutuyorum diyo, ben de yiyorum:)) yine de sarmalar arada sirada yapiliyo, kocam (kocam???) da babam gibi sigara boregi falan seviyo (o da benim suçum yapmasam adam nerden bilcek sigara boregini) haa bi de patlican kebabi var ki ogrendigi ilk turkçe kelimeleri kapsiyo! ve ben nefret ediyorum patlican kizartmaktan..
iyice anneme benzemekten korktum bak simdi bu yaziyi okuyunca!!!!
ama yok yok ben buharda brokoli, haslanmis enginar, ispanak salatasi falan da yapiyorum siksik:)
