20 Nisan, 2010

içi akan çikolatali kekler

yarin yine erken kalkmak lazim, ise gitmek lazim. "istanbula gitmek -ya da donmek- lazim raki balik lazim"dan epey çok motivasyon gerektiriyo tabi. sabah 10 oglen 3, sonra haydi bi daha aksam 7 gece 12.. yoruluyorum.. guzel tartlar, kekler falan yapiyorum. kizartma kokuyorum gunun sonunda. tavuklarin (olu ama burda kafasiyla geliyolar bazen) kafasini kesiyorum ya da guvecinlerin.. bazen boynunu çektigindeki his çok garip oluyo çikan sesle beraber.. Istakozlarin (canli) kiçindan agzina kocaman bi çubuk sokuyorum, kaynar suya atildiginda kuyrugunu kivirmasin diye. çok korkunç o is, hiç sevmiyorum. ve de ben atmiyorum onlari kaynar suyun içine ama sadece o çubuk bile...
Ama seviyorum hamurla mincik mincik oynamayi, sonra gupguzel sebzelerimi, koklamayi onlari, dokunmayi.. balik kokusunu ne kadar sevmesem de elime eldiveni geçirdigimde seviyorum dokularini.. baharatlar var sonra.. sonra bi kuzu bacagini alip sinirlerini almayi, yaglarindan arindirmayi, onun dokusunu da seviyorum. kizgin yaga atilmis patlican, kabak kokularini da çok seviyorum.. hele ki sarimsak (yok yok sarmisak:), sogan dogramayi.. domates var sonra..
sonra un, sut, seker ve yumurtayla yapilan milyonlarca tatli var. hepsi ayni malzemelerle yapiliyo ama hepsinin tadi, sekli baska. ayni dort malzemeyle yuzlerce degisik tatli yapliyo, insan hayran kaliyo. tatli matli sevmesem de sonucu seviyorum. disi pismis içi akan çikolatali kekler yapabiliyorum artik. çok kolay degil ama çok kolay aslinda:)
yarin ise gitmem lazim, is bile degil iste staj.. ama olsun gitmem lazim. Hiç hosuma gitmese de tatlicisiyim restoranin, tatlilari ben yapip ben gonderiyorum musteriye. Bazen gelip chef'e çoooook guzel olmus diolar, hosuma gidiyo ben yaptim diye:)

09 Nisan, 2010

ERGEN

Bi his var..
Sanki 14 yasindaymisim, bahar gelmis, butun arkadaslarim sortlari tisortleriyle topluca piknige gidiyolarmis ve babam bana izin vermemis gibi. En yakin kiz arkadasimla hoslandigim çocuk izin alamadigim için benden uzaklasmislar gibi.. daha da ergen tabiriyle beni satmislar gibi!
Sanki yazmis, 10 yasindaymisim, mahallenin butun çocuklari gecelere kadar sokakta saklambaç oynuyolarken seslerini duymamak için balkonun kapisini kapatiyomusum gibi..
Yakantopta gruplar olusturulurken herkes birilerini seçmis ve ben sona yani dona kalmisim gibi..
Tatilden donmusum ve bilemedigim bi sebeple ben yokken herkes bana kusmus gibi..
Kiskançlik, ofke, çaresizlik karisimi bi his. Haksizliga ugramisim hissi.. Herkes mutlu bi ben mutsuz gibi.
Boktan bi his. Ergenlik çagindaki her insanin kafasinda sikisip kalan ve içinde patlayan sonsuz "neden?"ler gibi.
Bugun kendimi çok "ergen"hissediyorum. çok kotu bi his.