Döndüm işte ben. Sanal aleme soğumuş gibiyim. Elim gitmedi pek bilgisayara (şimdi gitti ama). İstanbul mu daha güzel yoksa Paris mi diye düşünüp durmaktayım (allah başka dert vermesin). Bi de yeni tribim şu (dinle bak Yasemin:) ;yaw ne güsel bissürü insan seviyomuş beni, bahar da geldi, çiçekler böcekler (aslında bu konuda çok iyimser olamıcam tam alerji mevsimim) heyoooo:)) ne güsel, çocukların hastasıyım heyooo:) ne güsel horluyo sevgilim heyooooo:)
Görüldüğü üzere yine bi manik fazda saçmalamaktayım. Ben seviyorum ilaçları ve insanları ama en çok şarabı;) yok yok sarhoş deilim.

Çok yorulmuşum Türkiye'de. Biraz kaprisli ve aşık ve de saçmasapan olsam da sevgili arkadaşlarım idare ettiler beni (çünkü çok seviyolar beni çünkü ben harikayım:). Çok güzeldi.. Ahh be istanbul.. ve de onlar işte.. Armağanım Ahmedim Fatilim (yasemin blogu zaten sana yazdığım için seni saymıyorum:).. çok güseldi yahu, yazarken bi durakladım dalıp gittim.. (yok yok benden bişi çıkmıcak bu akşam)

Gelir gelmez de adapte olmadım mı buraya? Oldum sike sike. Hemen bi fransız suareye maruz kaldım. Taktım yiğidimi koluma gittim Camille'in doomgününe.
Çok özlemişim keratayı ama yakında terketme planları yapçak kadar da psikopatım:)) hay allah iyiliğimi versin iki dakka rahat duramıyım zaten götümün üstünde bi rahat batsın bi entrika bi acı olsundu hayatımda:) çok komiğim ben var ya:)))

GRİ ANKARA GÜNLERİ

Geldiğimden beri hastayım, olmaz ki! neyse..

Nası geçiyor Ankara günleri?

Kızılay meydanı, SSK, simit ayran, kokoreç, parkta Seçkin'le içilen biralar, SSK'daki bi barda eski 45lik gecesindeki zıp ve hoplar, Emek, anne-baba-huzur, Kubi'nin dizleri-huzur (diğer verdikleri huzurdan çok kafa yapıyo:), alışveriş telaşı, Başkent hastanesi, Ayrancı pazarı, Kadriye teyzemin tarhana çorbası, dolmuş muhabbetleri, tv önünde elinde çekirdek battaniye dolması olmuş ben (anne bi su verir misin ya allaasen kalkamıyom: şımarıklığın tavana vurduğu anlar)..

Daha abimi bile göremedim. Ayrıca geldiğimden beri iki kişi öldü ve halam da ameliyat oldu hastanede yatıyo:) ben de yine bi hastanelerde, üstelik kadın doomcularda bütün ultrasound aletlerini deniyorum 2000 wattlık ışık altında:) neyse..

Fransa'dan haberler kötü (aslında cpe muhabbetiyle ilgili süper, adamlar protesto etti ve bi işe yaradı abi, istediklerini aldılar, böyle şeyler işte sanırım sadece öyle ülkelerde ve ben orda deilken oluyo:).. Yoann'cım "bi yoann"lığını göstererek ehliyeti kaptırdı:( sen iç şişe şişe viskileri, bin arabaya, polisler durdursun, atsınlar içeri ertesi gün öğlene kadar... kıyamam.. artık ehliyet yok, araba yok, gece üçte gelip beni almalar yok, havaalanındaki karşılama sahnesi artık bi hayal, zaten zor olan hayatımız artık daha da zor.

Herşeyde bi hayır vardır kısmına gelince: Biz ölmicez:)

TÜRKİYE'DEYİM

Sanki mecburum amına koyyim yazmaya.. haa çok sarhoşum ha biraz az...ben yine sevgi doluyum.. ben yine doluyum.. ister mon amour ister la haine.. evet sarhoşum:)))
seni seviyorum düygüm...

evet sıyrıl hayalgücünden.... her yerde aşk.. her yerde.. sonbahar.. güneşler, baharlar ne oluRsa olsun. sonbahar deil biz ilkbahardayız.. ve çiçekler var ve dahi böcekler..sevmeliyiz hayatı.. evet evet sevmeliyiz:)
Hay allah yahu..

EYVAH EYVAH

Burada yazılanların hepsi hayal ürünüdür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur. Ayrıca içki kötülüklerin anasıdır dedim de kimse inanmadı. Ne gerek var di mi böööle saçılıp dökülmeye.. ama dedim ya hepsi hayal ürünü:)
Ben Türkiye'ye gidiyorum artıkın iki haftalığına.

Giderken;

parasızım..
aşığım..
kaygılıyım..
özlem doluyum..
heyecanlıyım..
korkuyorum uçaktan..
hazır deilim..
çocuklar huzursuz..
aile huzursuz..
sevgilim huzursuz..
ben bi garibim bütün bu huzursuzluklar karşısında.
hadi bakalım ben gidiyorum yine:)
nası seviyorum bu gitmeleri... (fonda ışın karaca: giderim alışığım gitmelere, bu can ne direndi bitmelere, giderim alışığım gitmelere, gerek yok isyan etmelere.. beynimin içinde ötüyo hatun kare ağzı ve koca bedeniyle:)

yaa işte bu duruma da geldim.. hele ki bi de zeki mürenle tam olcam.. rakı..

bi de kokoreç yicem gelir gelmez.
bi de tuzlama..

hadi artık bi geliyim ben. bıktım şarap peynirden ve yalnız tüketilen şişe şişe viskiden. rakı ve acılı ezmenin suyuna ekmek banmak ister bu bünye:)

Bİ BAR

bi bardan bahsetmiştim.. bilmem bahsetmiş miydim.. hep gittiğim bi bar.. olur ya ailemizin barlarından işte.. adı da tam öyle: bar des familles, ailelerin barı:)

işte o bar var ya, bastille'de.. oraya gitmeyin. almaz zaten gitseniz de. garip bi bar. zili var. kapıyı açmama ihtimali çok yüksek. benim nası oraya dahil olduğumun da saçma sapan bi hikayesi var ama 'yoann'la orda tanıştım. bar sahibi beni nası içeri aldı, nası 'o'nla tanıştırdı hepsi başka hikaye.. ama şuanki durum şu ki bar sahibi bana aşık oldu.. beni bardan kovmaktan beter etti. ben bi aşk ararken saçma bi ikinci aşk buldum ve bunların hiçbiri henüz ispatlanmadı ama ben barlardan atılıp Bastille sokaklarında ağlarken buldum kendimi. çok içimden geldi yazdım işte yahu. altında bişey aramamak lazım... aşığım, hassasım, sarhoşum.. çözüm arıyorum aslında biraz da hastalıklı yanlarıma... herkes bana aşık yahu şu sıra, olmaz ki bu kadar da:))))

şimdi var ya feci bilinçsiz yazcam. ne kafamı ne türkçemi toparlıcak halim yok. o zaman niye yazıyorum di mi? çünkü canım istiyo. çünkü zaten bu blog niye var hathi bakalım dediğimde yazılmıcaksa, bişiler saklancaksa ve bende korkular yaratcaksa: kendi bişeyinde olmak nası rahatlatıcı bi duygu yahu.......

başımdan bişiler geçiyo.. yazamıyorum. aşkla meşkle meşgulum. hayatım karışıyo, yine barlardan atılıyorum, sanki beyoğlu sokakları paris sokakları:) kendimi kaldırımlarda ağlarken buluyorum, ayrıca çok da parizyen buluyorum ama o ayrı:))

bişey itiraf edicem: çok şarap içtim.. ve biri benim hayatımı kurtardı.. ve ben asıl hayatım olan ve geçmişte bıraktığım her şeyi gerçekten orda bırakmak istiyorum.. bu kurtarılmış hayatımı bırakmak çok zor geliyo.. çok nankör, çok acımasız, ben biliyorum (ben herşeyi bilirim çünkü).. ben salyalarının ıslattığı omuzlarımı seviyorum ve gecenin köründe bi horultuyla uyanmayı.. ve üzerimde ağır bi beden hissetmeyi uyandığımda. biliyorum abartıyorum. ama ben çok yalnız kaldım sanırım... ben aslında esasen birini esaslı esaslı ilkkez sevebiliyorum.. çünkü çok yalnızım. bunun ünlemi soru işareti üç noktası yok. her zamanki ilk kez palavralarına da pek benzemiyo aslında. ekin yok. ilk kez ekinsiz birini seviyorum. ersunu bile affettim. ve birini bütün yamukluklarına rağmen seviyorum. melek oldum... hepsi çok yalan bunu da biliyorum herşeyi bildiğim gibi, ama .. hep ' ama' sı var di mi.. umrumda deil şimdi bütün bu yalanlar. Bu bi günlük neticede ve şu notu düşmek istiyorum bu tarihe: Yoann adında, çok 'gentil' ve bana süper güsel yemekler yapan ve çook çook utangaç bi adamı seviyorum. bana çok sarılıyo. sevgi sözcükleri ya zorlamayla ya da mesajlardan alınıyo (diğer mesajlar: nasılsın, evet, ben de, ya sen, tamam gibi şeylerden oluşuyo).. şimdi ben niye anlatıyorum bütün bunları? çünkü anlatçak daha akıllı bişeyim yok. sanki hayatımın amacı buymuş ve amacıma ulaşmış gibi bi sakinlik içindeyim kahretsin ki. herşey anlamını kaybetti.. yazılcak senaryolar.. fransa da kalma çabaları..

haa bu arada o korkunç sınav sonucunu aldım, yeterince korkunç deil:) 6 seviye var, en az 4 istiyolar ünv. için. onu almışım:) yani gramer 5, okuduğunu anlama 3, dinleme kısmı 4, sonuç seviye 4. becermişim bi şekil (sınavdan çıkıp iğrenç geçti diye ağlayıp 95 alan kızlardan deilimdir aslında). ama bi de yazılı anlatım bölümü var ki en az 12 gerekiyodu 20 üzerinden ve ben 6 aldım:))) o kadar saçmalamaya çok bile.. sınav sonucunu korkumdan bi haftadır götüremedim okula.
bugün gittim, kapalıydı, bilirsiniz fransada çok karışık bu sıra işler.. grevler.. manifestasyonlar.. garip geliyo.. benim omuzlarım ağrıyo ve çocukları sırtımda yürütüyorum. bu dünyanın nereye gittiği beni zerre kadar ilgilendirmiyo. sadece hayatımın içine sıçan metroların azlığına üzlüyorum. ciddiyim. dünyanın nereye gittiği ve bu gençlerin neden bu kadar çıldırdığı umrumda bile deil. herşey çok anlamsız.. artık afrikadakilerin açlığına bile üzülmüyorum. ki bi ara yansıtmamış olsam da kafayı çok kitlediğim bi konuydu zenci arkadaşımdam dolayı..

ben iyice bi tuhaf oldum. yakında türkiyeye gidiyorum. aşık oldum. annemi babamı özledim. ve canımlarımı.. hem ağlarım hem giderim oldu bu biraz:) ..