Barcelona yollari tastan:)
yarin sabah bernamin yanina gidiyorum, üç ocakta döncem(bunu da niye dediysem sanki bekleyenim var pariste!) .
24 Aralık, 2005
23 Aralık, 2005
PARAYLA HAYAT SATIN ALINIR MI?
Alinir. Hele de bi baskasinin hayati hele de parayla pek de güzel satin alinir . evet daha fazla iyi yanindan bakamicam sanirim içinde bulundugum duruma, zaten bi dilay olarak fazlasiyla olumlu, ilimli , sevecen hatta polyanna oldum, ama bir, hayatin gerçeklerine ve iki, daha da önemlisi kendi gerçeklerime dönmeliyim. Kendimi daha fazla kandiramicam, loy loy yeni ailem, ah ne de hos hayat bööle diye zipzip ziplayaraktan, cosaraktan hatta sekerekten ! saatle çalisma sisteminin verdigi bi sizidan da kaynaklansa gerek, hayatimi çaldiklarini hissediyorum insanlarin, saatlerimi, benim saatlerimi, benim hayatima ait olan ve beni hergün biraz daha yasliliga ve akabinde ölüme götüren saatlerimi bir bir satin aliyolar ! yaptigin ise göre degisiyo, babysitting 5 euro(kaziklanmis hali), ütüdür temizliktir 10 euro, ders verme 7,5euro(bu da kaziklanmis halim normali 10-15 arasi degisiyo), benim hayatimdan gidense her seferinde 1 saat(net! brütünü isin içine karistirmicam ama yine hayatimdan saatlerim alinirken bile kaziklaniyorum, her saat için en az bi on dakka da promosyon seklinde) !
Dis ses, toplu ses, hep bir agizdan hatta : Aman dilay yine abartiyosun, herkes çalisiyo ne olmus yani ! bu dilay da iyice saçmalamaya basladi, suna bak buldu da bunuyo(o da ne demekse), onunki can bizimki patlican sanki.. off ya sikicem depresifligini bu hatunun da!
duyar gibiyim.. duymamazliktan gelicem agzimi açip gözümü yummamak için .. bak bak yine ne kadar iyiyim :)
Dis ses, toplu ses, hep bir agizdan hatta : Aman dilay yine abartiyosun, herkes çalisiyo ne olmus yani ! bu dilay da iyice saçmalamaya basladi, suna bak buldu da bunuyo(o da ne demekse), onunki can bizimki patlican sanki.. off ya sikicem depresifligini bu hatunun da!
duyar gibiyim.. duymamazliktan gelicem agzimi açip gözümü yummamak için .. bak bak yine ne kadar iyiyim :)
15 Aralık, 2005
BISEY OLDU!
aslinda üzgünç seyler yazmamak için bi süre yazmamayi düsünüyodum ben, çünkü içinde bulundugum kosullarda sen(noktali s) bisey yazamicagima emindim, yani önce bikaç operasyondan geçmem gerekiyodu yazmadan önce "evet" ya da "hihi"refleksimi aldirip yerine "hayir" ya da "non" nakli yaptirmaliydim..
aslinda hala da emin deilim "neseli" oldugumdan ama neyse artik yazcaz(sanki bunu okuyanlar da çok hevesli ve beni delicesine zorluyolar hadi dilay yaz yaz diye:)
biseyler oldu evet ama aslinda bisey oldugu yok. bakçaz artik benden anlatmasi..
dün evde feci bi kavga oldu, olay normaldi aslinda ama durum biraz farkliydi! jerome her zamanki gibi feci içip uyuyakalip sorumluluklarini ihmal ettigi için(çocuklari okuldan almayi unutmak gibi abarti bi sorumluluk:) ve ayni gün Laetitia'nin en yakin arkadasi(ama can ciger kuzu sarma, yani ben böylesini bi kere gördüm hayatimda o da artik hayatimda deil:) paristen taa cehennemin zimina tasiniyo oldugu için, hersey patladi! kapilar çarpildi, ayrilik laflari havada uçustu, sesler olabildigince yükseldi falan filan ve ben bütün bu tartismanin ortasinda olmak istemeyisime ragmen, jerome un alkolikligine gelince mesele tam da tartismanin ortasina düsüverdim! "evimde bir tane bile viski sisesi görmek istemiyorum"diye bagriniyodu kadincagiz!(hakliydi, jerome olayi abartmisti, benle bile iletisimini kesmisti son ûç bes gündür) ve yukarda, odamda iki dolu sise ve 3bos sise olmak üzere 5 sise vardi ve bunu jeromeun dolu ve bos siseleriyle toplayinca durum biraz abariyodu! o sirada salak jerome "hangi siseler" deyiverdi, laetitia da "orda yukardakiler" dedi! basimdan asagi kaynar sular indi iste tam bu anda! odamdaki siseleri görmüs ve jerome un zannediyodu! direk odama çiktim siseleri bosaltma karariyla, ama nereye? tabii ki mideme:) bu tip tartismalarin beni her zaman feci körükledigini biliyodum öncesinden o yüzden tepkim beni sasirtmadi. odama çikaraken duydugum son sözler tehditkardi, kadincim "nefret ediyorum viskiden adina bile tahammülûm yok, on bes senedir içtigin yeter, iki çözüm var jerome, ya doktora gidip bu ise bi son veriyosun ya da bu evden gidiyosun"diyodu(ki bu Laetitia nin pek tarzi deildi, çok hisli ve anlayisli bi insan kendisi, insanlari böyle durumda birakmayi sevmez vs vs.. yani olay ciddiydi artik)
....................
su an basima geleni bile anlatmak zor, az öncesini.. jerome'un gelisini beni benden alisini insan olarak! insan diyorum insan! varmis hala böyleleri! ve ben onlara rastalamisim ne güsel..
..........................
odamda pismis bi sekilde ayak seslerini bekliyodum, gelcekti ve bana dilay siktir git artik dicekti... bekledim(hazirdim ben, git dicekti tamam dicektm, yine de çok sevdim sizi:).. sonra ayak sesleri.. sonunda kapimda Laetitia.. açtim.. "özür dilerim bu gece için"dedi agliyodu, "senin de canini siktik; kavga ettik" yok dedim önemli deil..
anlatmak istedigim bu deildi aslinda asil onemli olan devamiydi ama geç oldu biraz, hem de..
du bakiyim kisa cümlelerle anlatabilcekmiyim?
ben baymistim biraz, artik joker durumuna gelmistim çünkü! aha dilay vardi! dilay herseye çözümdü! feci halde çalisiyodum(bu çocuk bakmak da olsa bi süre sonra dayanilmaz bi duruma gelebiliyio!) ay matematik, ay ütü, ay gece çikcaz, ay acil bisi oldu! dilay dilay dilay...
bugün sabahtan aksama kadar agladim disarda oldugum halde, bilumum metroda otobüste trende.. durmaksizin.. ve bi an yeter dedim ya yeter nedir benim bu dolmadik çilem? çok samimiydim, içten.. gerçekten ben çok sikildim herseyden, nerelere kaçsam bilemiyorum falan filan..
hakkaten tümünü anlatamicam, yoruldum ama bu geceki sonuç: 1) bahsedilen o siselerin benle alakasi yokmus, jerome un dolabin yukarsinda sakladigi siselerle alaksi varmis!
2)jerome bana 200 euro hediye etti, noel içinmis, dumur oldum geri çevirdim, sen beni iyi yapiyosun dedi, sen iyi ol ki ben de iyi oliyim..
3) karsimda kadini erkegi olmak üzere agladilar, sôyledikeri sey beni çok sevdikleriydi ve ne inanilmaz bi insan oldugum..
hepsi bi saçmalik gibi görünÿo olabilir ordan ama böyle iste, aslinda çok anlatmak istedim asil olan biteni, ordan yapmacik gôrünüyo çünkü di mi? neyse iste ben bunlari yasiyorum pariste!
seviyorum ailemi, yeni ailemi ve bunu bagirmak istiyorum biraz üzgünüm!
aslinda hala da emin deilim "neseli" oldugumdan ama neyse artik yazcaz(sanki bunu okuyanlar da çok hevesli ve beni delicesine zorluyolar hadi dilay yaz yaz diye:)
biseyler oldu evet ama aslinda bisey oldugu yok. bakçaz artik benden anlatmasi..
dün evde feci bi kavga oldu, olay normaldi aslinda ama durum biraz farkliydi! jerome her zamanki gibi feci içip uyuyakalip sorumluluklarini ihmal ettigi için(çocuklari okuldan almayi unutmak gibi abarti bi sorumluluk:) ve ayni gün Laetitia'nin en yakin arkadasi(ama can ciger kuzu sarma, yani ben böylesini bi kere gördüm hayatimda o da artik hayatimda deil:) paristen taa cehennemin zimina tasiniyo oldugu için, hersey patladi! kapilar çarpildi, ayrilik laflari havada uçustu, sesler olabildigince yükseldi falan filan ve ben bütün bu tartismanin ortasinda olmak istemeyisime ragmen, jerome un alkolikligine gelince mesele tam da tartismanin ortasina düsüverdim! "evimde bir tane bile viski sisesi görmek istemiyorum"diye bagriniyodu kadincagiz!(hakliydi, jerome olayi abartmisti, benle bile iletisimini kesmisti son ûç bes gündür) ve yukarda, odamda iki dolu sise ve 3bos sise olmak üzere 5 sise vardi ve bunu jeromeun dolu ve bos siseleriyle toplayinca durum biraz abariyodu! o sirada salak jerome "hangi siseler" deyiverdi, laetitia da "orda yukardakiler" dedi! basimdan asagi kaynar sular indi iste tam bu anda! odamdaki siseleri görmüs ve jerome un zannediyodu! direk odama çiktim siseleri bosaltma karariyla, ama nereye? tabii ki mideme:) bu tip tartismalarin beni her zaman feci körükledigini biliyodum öncesinden o yüzden tepkim beni sasirtmadi. odama çikaraken duydugum son sözler tehditkardi, kadincim "nefret ediyorum viskiden adina bile tahammülûm yok, on bes senedir içtigin yeter, iki çözüm var jerome, ya doktora gidip bu ise bi son veriyosun ya da bu evden gidiyosun"diyodu(ki bu Laetitia nin pek tarzi deildi, çok hisli ve anlayisli bi insan kendisi, insanlari böyle durumda birakmayi sevmez vs vs.. yani olay ciddiydi artik)
....................
su an basima geleni bile anlatmak zor, az öncesini.. jerome'un gelisini beni benden alisini insan olarak! insan diyorum insan! varmis hala böyleleri! ve ben onlara rastalamisim ne güsel..
..........................
odamda pismis bi sekilde ayak seslerini bekliyodum, gelcekti ve bana dilay siktir git artik dicekti... bekledim(hazirdim ben, git dicekti tamam dicektm, yine de çok sevdim sizi:).. sonra ayak sesleri.. sonunda kapimda Laetitia.. açtim.. "özür dilerim bu gece için"dedi agliyodu, "senin de canini siktik; kavga ettik" yok dedim önemli deil..
anlatmak istedigim bu deildi aslinda asil onemli olan devamiydi ama geç oldu biraz, hem de..
du bakiyim kisa cümlelerle anlatabilcekmiyim?
ben baymistim biraz, artik joker durumuna gelmistim çünkü! aha dilay vardi! dilay herseye çözümdü! feci halde çalisiyodum(bu çocuk bakmak da olsa bi süre sonra dayanilmaz bi duruma gelebiliyio!) ay matematik, ay ütü, ay gece çikcaz, ay acil bisi oldu! dilay dilay dilay...
bugün sabahtan aksama kadar agladim disarda oldugum halde, bilumum metroda otobüste trende.. durmaksizin.. ve bi an yeter dedim ya yeter nedir benim bu dolmadik çilem? çok samimiydim, içten.. gerçekten ben çok sikildim herseyden, nerelere kaçsam bilemiyorum falan filan..
hakkaten tümünü anlatamicam, yoruldum ama bu geceki sonuç: 1) bahsedilen o siselerin benle alakasi yokmus, jerome un dolabin yukarsinda sakladigi siselerle alaksi varmis!
2)jerome bana 200 euro hediye etti, noel içinmis, dumur oldum geri çevirdim, sen beni iyi yapiyosun dedi, sen iyi ol ki ben de iyi oliyim..
3) karsimda kadini erkegi olmak üzere agladilar, sôyledikeri sey beni çok sevdikleriydi ve ne inanilmaz bi insan oldugum..
hepsi bi saçmalik gibi görünÿo olabilir ordan ama böyle iste, aslinda çok anlatmak istedim asil olan biteni, ordan yapmacik gôrünüyo çünkü di mi? neyse iste ben bunlari yasiyorum pariste!
seviyorum ailemi, yeni ailemi ve bunu bagirmak istiyorum biraz üzgünüm!
06 Aralık, 2005
NE OLDUM DELISI
ahh ben neler oldum.. ögrenci oldum, entel oldum(yuvarlak gözlükleri unutmayalim), dadi oldum, rokçu oldum(bi pazar sabahi Queen belgeseli izleyip Freddy Mercury' e asik olmak suretiyle), hizmetçi oldum, "asik" oldum(ne sayilarini ne kendilerini bilebildim), ayyas oldum(en iyi becerdiklerimden), ahçi oldum, dost bile oldum, upuzun yazilar yazip yazar oldum:), metal dinlemeden metalci oldum(o uzun deri ceketim, simsiyaha boyadigim masum gözlerim-16li yaslarin masumiyeti-içinde), sonra ben resepsiyonist oldum.. sonra tekrar dadi.. kurs ögrencisi.. ütücü.. temizlikçi kadin.. laila da kirmizinin çok yakistigini düsünen kadin-bi geceligine-adina hesaplar ödenen(bu kismini sen anliyosun di mi kubicim),ertesi gün lailanin yanindaki piknik yerinde, sögütözünde anne babasiyla piknik tip olan, domates dograyan.. ahh ben neler oldum daha.. derken ben en son MATEMATIK örtmeni oldum fransiz bebelere! adolesan dedigimiz, 13lü yaslarinda olan fransiz çocuklara.. matematik ve fransizca:) bu islerden para kazandigimi düsünürsek sanirim ben hiç ölmicem açliktan, sorumluluk.. paranin verdigi tüm hikayeyi silip.. silip naapçaz bosver baksana ihsan oktay anar'in dedigine sen.. ben yasayamam yasamimi sürdürebilmek için, ben, insan oldugum için yasarim, insanliktan zevk aldigim için, koruyamam yllarimi bi sonraki yillar için!
ben içerim, evet bi on onbes yil eksik yasarim ama yasarim iste.. o, yillarini korumak için binbir cambazlik yapanlardan, ay bunu yemem sunu içmem, habire kosarim diyenlerden fazla:) ben yapamam:) ben yerim, içerim; kimildamam, yatarim bütün gün, bütün gece.. kah varligimi hissederek kah hissetmeden..................;
ben içerim, evet bi on onbes yil eksik yasarim ama yasarim iste.. o, yillarini korumak için binbir cambazlik yapanlardan, ay bunu yemem sunu içmem, habire kosarim diyenlerden fazla:) ben yapamam:) ben yerim, içerim; kimildamam, yatarim bütün gün, bütün gece.. kah varligimi hissederek kah hissetmeden..................;
"EFRASIYABIN HIKAYELERI"nden
“Ne var ki Ölüm, ihtiyarin sözlerinden gocunmusa benziyordu. Bu nedenle olsa gerek, bekledigi izlenimi birakamayip hayalkirikligina ugramis gibi, sesi de az buçuk titredigi halde sunlari söyledi:
- ’Elbette anlatmanin zevki için! Ben seni niye düsüneyim? Hem böylesi daha dürüstçe. Alisik oldugun tarzi, üslubu ve kelimeleri kullanip seni etkilemek için anlatsaydim, bundan en basta ben zevk almazdim. Dolayisiyla bu, fahiselik gibi bisey olurdu. Basta dedigimiz gibi, anlattigin her hikaye için senin fazladan bir saat yasaman hariç, oynadigimiz bu oyunda ikimizin de en ufak bir menfaati bile yok. Amacimiz kazanmak olmayinca, ne senin ne de benim, basari ve kazanç pesinde kosmamiz anlamsiz. Yine de , hikayemizin güzel olmasini amaçliyoruz. Fakat bir muhabbet tellali gibi, güzelligi senin ayaklarinin dibine koyup ücretimi istemiyorum. Anladigim kadariyla sen de böyle yapiyorsun’
Bunun üzerine ihtiyar söyle dedi:
- ’Elbette bu en dogru yol. Hal böyleyken benim anlattigim dini hikayede beklediklerini neden bulamadigini anlayamadim. Sen yakasina yapistigin her insani korkak mi saniyorsun? Yoksa ölümsüz oldugun için korkusuzlugun yalnizca sana mi mahsus oldugunu düsünüyorsun? Benim dünyada tattigim en büyük lezzet, hayat degil, insanlik! Her zaman oldugu gibi simdi de, yasiyor olmanin degil, insan olmanin zevkini çikariyorum. Anlattigim her hikaye için bana bir saat süre verdigin için sana mütesekkirim. Fakat sunu iyi bil; ben bu süreyi yasamak yerine, hikaye anlatmak için kullaniyorum’
Ihtiyarin sözlerini sonuna kadar dinledikten sonra, Ölüm sunlari söyledi:
- ’Hayatini degil, insanligini isteseydim elbette korkardin. Ancak bu güzel hediye sana sonsuza kadar verildi. Onu senden geri almam mümkün görünmüyor. Bu bakimdan sen de benim gibi ölümsüzsün. Fakat birçok kisi için, insan olmanin zevkini ve keyfini çikarmak degil, hayati sürdürmek ve korumak daha önemli görünüyor. Ne pahasina olursa olsun yasamaya çalismakla, dogrusu çok büyük bir mutlulugu kaçiriyorlar. Aci ve ölüm korkulari onlari yönetiyor. Isin kötüsü, bu korkuya Tanri diyorlar. Oysa dünyayi korkuyla degil, bir insanin gözleriyle görselerdi, Tanri’yi görmüs olurlardi. Neyse! Korku bahsini de böylece kapattik. Son dini hikayemizi de anlatip bitirdik. Simdi daha insanca bir konuya ne dersin? Bu kez sen seç’
Ihtiyar bu soruya sanki hazirliksizmis gibi, ’öyleyse bu kez birer ask hikayesi anlatalim’ dedi....“
ihsan oktay anar
Bunun üzerine ihtiyar söyle dedi:
- ’Elbette bu en dogru yol. Hal böyleyken benim anlattigim dini hikayede beklediklerini neden bulamadigini anlayamadim. Sen yakasina yapistigin her insani korkak mi saniyorsun? Yoksa ölümsüz oldugun için korkusuzlugun yalnizca sana mi mahsus oldugunu düsünüyorsun? Benim dünyada tattigim en büyük lezzet, hayat degil, insanlik! Her zaman oldugu gibi simdi de, yasiyor olmanin degil, insan olmanin zevkini çikariyorum. Anlattigim her hikaye için bana bir saat süre verdigin için sana mütesekkirim. Fakat sunu iyi bil; ben bu süreyi yasamak yerine, hikaye anlatmak için kullaniyorum’
Ihtiyarin sözlerini sonuna kadar dinledikten sonra, Ölüm sunlari söyledi:
- ’Hayatini degil, insanligini isteseydim elbette korkardin. Ancak bu güzel hediye sana sonsuza kadar verildi. Onu senden geri almam mümkün görünmüyor. Bu bakimdan sen de benim gibi ölümsüzsün. Fakat birçok kisi için, insan olmanin zevkini ve keyfini çikarmak degil, hayati sürdürmek ve korumak daha önemli görünüyor. Ne pahasina olursa olsun yasamaya çalismakla, dogrusu çok büyük bir mutlulugu kaçiriyorlar. Aci ve ölüm korkulari onlari yönetiyor. Isin kötüsü, bu korkuya Tanri diyorlar. Oysa dünyayi korkuyla degil, bir insanin gözleriyle görselerdi, Tanri’yi görmüs olurlardi. Neyse! Korku bahsini de böylece kapattik. Son dini hikayemizi de anlatip bitirdik. Simdi daha insanca bir konuya ne dersin? Bu kez sen seç’
Ihtiyar bu soruya sanki hazirliksizmis gibi, ’öyleyse bu kez birer ask hikayesi anlatalim’ dedi....“
ihsan oktay anar
01 Aralık, 2005
PARIS SOGUK VE DELILER VAR..
hava çok soguk..
gonul isleri baslikli yaziyi yazdiktan sonra basima gelenler: super yakisikli bi fransizla bi gecelik bi opusme macerasindan sonra(ah sidika nasi unutçam senin o buyuk lafini-sidika=2yil beni tedavi etmeye çalisan psikiyatristim- bak kizim barda tanistigin adamlar seni sisme kadindan 3 basamak yukarda, asik oluncak kadindan 10basamak asagida gorurler.. ah yuce insan..) asik oldugumu zannedip -ya da olmusumdur belki de- yaklasik 58 saat kahrolduktan sonra bi anda geçip gidiverdi, bu olayin o yaziyi yazdiktan sonra sirf "sen misin boyle yazan, aha bak simdi gostercem sana"demek için basima geldiginden hemen hemen eminim.. ayrica yine ayni gece, uzun uzun bana asilan, gittigim her yere arkamdan gelen ve butun gece ciddi bi çaba harcayan herife(o da fransizdi, o da yakisikliydi hatta otekine gore daha makuldu, yani o gece anlasilmayan bi nedenle çok fena sukse yapmistim:) yaptigim hayvanliksa beni bile sasirtcak cinstendi.. adama butun gece ayyy pislik erkek igrenç muhabbeti çektikten sonra hemen yanibasinda baska bi "erkek"le opusmem ve akabinde gelip suratinda cidden tiksinen bi ifadeyle bana iki laf soylemesine karsilik verdigim yanitsa daha da igrençti..
bunlar geçip gittikten sonra, kurstaki su ingiliz sandigim ama sonradan amerikan oldugunu ogrenecegim çocugun yakin ilgisine maruz aldim, yakin ilgi=derslerde surekli yanima oturmasi.. hiç muhabbet yoktu ama derken bigun, geçen hafta sanirim, yine yanimda otururken bi anda elimi tuttu:))) gulsem mi aglasam mi karisik bi tepkiyle elimi çekiverdim hemencik, ders bitince de kosar adim çiktim, ama bela geliyorum der, yakaladi beni, konusmaya basladik, niye burdasin fransada ne isin var muhabbeti tabii ki ilk siralardaydi ki soruma "kiz arkadasim burda, onun için geldim" yaniti verilince soyle bi durdum, seine nehrinin kenarindaydik, allahim dedim sunu bi bogsam, atsam olur(noktali) mu ki? sonra ben sukunetimi korudum, anlatti da anlatti, yol ayrimina gelince hadi bi kahve içelim dedi boktan fransizcasiyla, igrenç bi cafeye girdik.. ve bir saat boyunca araliksiz konustu bu bok! hayatindan, babasindan, senaryolarindan(zira kendisi de sinema okumustu-hatta konustugumuz ilk sey buydu sevgilisinden once, vay be demistim ne tesaduf, hemen ardindan da manderlay i izleyip izlemedigimi sormustu, kendisi bi trier hayraniydi, ohaydi..), kiz arkadasindan, kaygilarindan falan bahsetti, ama inanilmazdi bi saniye bile susmadi ve ben azimi bile açmadan oylece bakakaldim kendisine(gerçi azim saskinliktan biraz açikti).. anlamaya çalistim yine, bu zavalli adam ne istiyodu, amaci neydi.. boyle deliler neden hep beni buluyodu? eve gelene kadar guldum.. evdekilere anlattim olanlari gelince, kendi sinemasini yaptigina karar verdik, boyle bi deyim var burda.. neyse.. dun kendisini tekrar gormek durumunda kaldim kursta, baska bi kizin yanina oturdu, butun ders kiza asildi hatta elini tutmak için fisat kolladigini hissettim ama kiz bos bulunmadi benim gibi, çiçek ol pozisyonundaydi butun ders. çikista yine pesimden geldi, bu sefer kedilerden konustu, ben yari dinledim yari guldum, hihi hihi dedim haklisin, kediler..
boyle iste.. yani çok mu ariyorum bunlari bilmem ki.. ya da onlar mi beni ariyo.. neyse ki kendisine karsi bi hissiyat olayina girmemistim ve bu hikaye beni eglendirmekle kalmis oldu dengemi bozmaksizin..
burda, oturdugum semtte, colombes da inanilmaz deli var, sonunda bugun laetitia ya sordum ya niye bu kadar deli var burda diye, meger burda bi akil hastanesi varmis ve deliler çok deli olmadiklari için gunun belli saatlerinde saliniveriyolarmis ve ortaya çikan seyse bi dram, delilerin baskenti paris.. hakkaten ben hiç bi yerde bu kadar deli gormedim, eskisehirde de fena sayilmazdi deli sayisi ama bu kadar deildi..
hastane varmis! oysa ben ne hikayeler yazmistim colombes un delilerine.. iste herseyin boyle makul bi açiklamasi var dimi hayatta aslinda, biz sadece bu açiklamalari gormezden gelip hikayeler uydurmaya bayiliyoruz..
gonul isleri baslikli yaziyi yazdiktan sonra basima gelenler: super yakisikli bi fransizla bi gecelik bi opusme macerasindan sonra(ah sidika nasi unutçam senin o buyuk lafini-sidika=2yil beni tedavi etmeye çalisan psikiyatristim- bak kizim barda tanistigin adamlar seni sisme kadindan 3 basamak yukarda, asik oluncak kadindan 10basamak asagida gorurler.. ah yuce insan..) asik oldugumu zannedip -ya da olmusumdur belki de- yaklasik 58 saat kahrolduktan sonra bi anda geçip gidiverdi, bu olayin o yaziyi yazdiktan sonra sirf "sen misin boyle yazan, aha bak simdi gostercem sana"demek için basima geldiginden hemen hemen eminim.. ayrica yine ayni gece, uzun uzun bana asilan, gittigim her yere arkamdan gelen ve butun gece ciddi bi çaba harcayan herife(o da fransizdi, o da yakisikliydi hatta otekine gore daha makuldu, yani o gece anlasilmayan bi nedenle çok fena sukse yapmistim:) yaptigim hayvanliksa beni bile sasirtcak cinstendi.. adama butun gece ayyy pislik erkek igrenç muhabbeti çektikten sonra hemen yanibasinda baska bi "erkek"le opusmem ve akabinde gelip suratinda cidden tiksinen bi ifadeyle bana iki laf soylemesine karsilik verdigim yanitsa daha da igrençti..
bunlar geçip gittikten sonra, kurstaki su ingiliz sandigim ama sonradan amerikan oldugunu ogrenecegim çocugun yakin ilgisine maruz aldim, yakin ilgi=derslerde surekli yanima oturmasi.. hiç muhabbet yoktu ama derken bigun, geçen hafta sanirim, yine yanimda otururken bi anda elimi tuttu:))) gulsem mi aglasam mi karisik bi tepkiyle elimi çekiverdim hemencik, ders bitince de kosar adim çiktim, ama bela geliyorum der, yakaladi beni, konusmaya basladik, niye burdasin fransada ne isin var muhabbeti tabii ki ilk siralardaydi ki soruma "kiz arkadasim burda, onun için geldim" yaniti verilince soyle bi durdum, seine nehrinin kenarindaydik, allahim dedim sunu bi bogsam, atsam olur(noktali) mu ki? sonra ben sukunetimi korudum, anlatti da anlatti, yol ayrimina gelince hadi bi kahve içelim dedi boktan fransizcasiyla, igrenç bi cafeye girdik.. ve bir saat boyunca araliksiz konustu bu bok! hayatindan, babasindan, senaryolarindan(zira kendisi de sinema okumustu-hatta konustugumuz ilk sey buydu sevgilisinden once, vay be demistim ne tesaduf, hemen ardindan da manderlay i izleyip izlemedigimi sormustu, kendisi bi trier hayraniydi, ohaydi..), kiz arkadasindan, kaygilarindan falan bahsetti, ama inanilmazdi bi saniye bile susmadi ve ben azimi bile açmadan oylece bakakaldim kendisine(gerçi azim saskinliktan biraz açikti).. anlamaya çalistim yine, bu zavalli adam ne istiyodu, amaci neydi.. boyle deliler neden hep beni buluyodu? eve gelene kadar guldum.. evdekilere anlattim olanlari gelince, kendi sinemasini yaptigina karar verdik, boyle bi deyim var burda.. neyse.. dun kendisini tekrar gormek durumunda kaldim kursta, baska bi kizin yanina oturdu, butun ders kiza asildi hatta elini tutmak için fisat kolladigini hissettim ama kiz bos bulunmadi benim gibi, çiçek ol pozisyonundaydi butun ders. çikista yine pesimden geldi, bu sefer kedilerden konustu, ben yari dinledim yari guldum, hihi hihi dedim haklisin, kediler..
boyle iste.. yani çok mu ariyorum bunlari bilmem ki.. ya da onlar mi beni ariyo.. neyse ki kendisine karsi bi hissiyat olayina girmemistim ve bu hikaye beni eglendirmekle kalmis oldu dengemi bozmaksizin..
burda, oturdugum semtte, colombes da inanilmaz deli var, sonunda bugun laetitia ya sordum ya niye bu kadar deli var burda diye, meger burda bi akil hastanesi varmis ve deliler çok deli olmadiklari için gunun belli saatlerinde saliniveriyolarmis ve ortaya çikan seyse bi dram, delilerin baskenti paris.. hakkaten ben hiç bi yerde bu kadar deli gormedim, eskisehirde de fena sayilmazdi deli sayisi ama bu kadar deildi..
hastane varmis! oysa ben ne hikayeler yazmistim colombes un delilerine.. iste herseyin boyle makul bi açiklamasi var dimi hayatta aslinda, biz sadece bu açiklamalari gormezden gelip hikayeler uydurmaya bayiliyoruz..
REGL ARIFESI
Sinirden elim kolum tutmuyo.. hiçbi sey yok oysa..
telefon aldim kendime bi tek takla atmayi beceremeyen(varoldugumu hissetme çabamin dondan epey ileriye kaçan versiyonu) ve sonuç KULLANAMIYORUM, çunku çok karisik! ayrica telefon karsiliginda aldigim abonmanlik kiçima çok kotu kaççak gibi gorunuyo, mesela yurtdisindan aranmalarimin ucrete tabii tutulmasi gibi gozden kaçirdigim(gozden kaçmasi için ozellikle miniskul yazdiklari) maddeler var.. oysa ki bunun için bi buçuk aydir çalisiyodum net basinda ama yine siçtim iste..
fazla guven vermeye basladim insanlara.. 3 yasindaki bi bebegi benle butun haftasonu birakip tatile gidebilcekleri kadar, bebegin oksuruklerine annenin uyanmayisi kadar(ben oldugum için tuhaf bi guven duygusu seklinde açikliyo kendisi).. hayir bi kotuluk yok, beni somurmuyolar! çalistigim her fazla saat için odeniyorum, ama bu guven sinirimi bozmaya basladi, bu ilgi, bu iyilik.. hastayim bu aralar yine, bogazim falan agriyo pek onemli bisi yok aslinda ama kadinin odama elinde bi tepsi(tepside bi bitki çayi, bal, grip ilaci, bi bardak su ve bikaç biskuvi)
ile gelisi beni benden aldi artik(annem bile bu kadar ayrintilisini yapmamistir, mutlaka bisi eksik olur o tepside ama bu tepside hersey dusunulmustu), bu kadar da dusunceli olunamaz, ben artik bunun altinda bisey ararim, bana fazla gelir, çok gelir, kaldiramam, korkarim, sorgularim.. ben sanirim iyilige pek aliskin deilim, bunyem kaldirmiyo fazlasini, bekliyorum iste yine ne zaman beni saçlarimdan tutup merdivenlerden asagiya surukliceklerini..
neyse ya çok sinirlerim bozuk, malum regl arifesi..
yazmak istedigim bikaç sey vardi aslinda bi suredir erteliyodum ama yine gucum yok.. hayvansi bi sekilde içiyorum.. oyle boyle deil.. iki gece içmedim geçenlerde, ve gece kabuslarimla basa çikamiyorum içmedigimde..
hiçbi sey yapamiyorum.. ki hayatimda senaryolarimi yazmam için hiç bu kadar destek ve baski gormedim, odama bilgisayar koydular yaziyim diye, artik daha noolsundu daha nelerdi.. bi tek kelime çikmiyo kalemimden, kafam durmus gibi, o nerdeyse yillar once kafamda bitmek uzere olan senaryolar nerde biraktiysam ordalar.. gerisindeler.. yazamiyorum..
garip seyler yasiyorum yine, komik, ama anlatasim yok simdi.. anlatçam bi ara..
telefon aldim kendime bi tek takla atmayi beceremeyen(varoldugumu hissetme çabamin dondan epey ileriye kaçan versiyonu) ve sonuç KULLANAMIYORUM, çunku çok karisik! ayrica telefon karsiliginda aldigim abonmanlik kiçima çok kotu kaççak gibi gorunuyo, mesela yurtdisindan aranmalarimin ucrete tabii tutulmasi gibi gozden kaçirdigim(gozden kaçmasi için ozellikle miniskul yazdiklari) maddeler var.. oysa ki bunun için bi buçuk aydir çalisiyodum net basinda ama yine siçtim iste..
fazla guven vermeye basladim insanlara.. 3 yasindaki bi bebegi benle butun haftasonu birakip tatile gidebilcekleri kadar, bebegin oksuruklerine annenin uyanmayisi kadar(ben oldugum için tuhaf bi guven duygusu seklinde açikliyo kendisi).. hayir bi kotuluk yok, beni somurmuyolar! çalistigim her fazla saat için odeniyorum, ama bu guven sinirimi bozmaya basladi, bu ilgi, bu iyilik.. hastayim bu aralar yine, bogazim falan agriyo pek onemli bisi yok aslinda ama kadinin odama elinde bi tepsi(tepside bi bitki çayi, bal, grip ilaci, bi bardak su ve bikaç biskuvi)
ile gelisi beni benden aldi artik(annem bile bu kadar ayrintilisini yapmamistir, mutlaka bisi eksik olur o tepside ama bu tepside hersey dusunulmustu), bu kadar da dusunceli olunamaz, ben artik bunun altinda bisey ararim, bana fazla gelir, çok gelir, kaldiramam, korkarim, sorgularim.. ben sanirim iyilige pek aliskin deilim, bunyem kaldirmiyo fazlasini, bekliyorum iste yine ne zaman beni saçlarimdan tutup merdivenlerden asagiya surukliceklerini..
neyse ya çok sinirlerim bozuk, malum regl arifesi..
yazmak istedigim bikaç sey vardi aslinda bi suredir erteliyodum ama yine gucum yok.. hayvansi bi sekilde içiyorum.. oyle boyle deil.. iki gece içmedim geçenlerde, ve gece kabuslarimla basa çikamiyorum içmedigimde..
hiçbi sey yapamiyorum.. ki hayatimda senaryolarimi yazmam için hiç bu kadar destek ve baski gormedim, odama bilgisayar koydular yaziyim diye, artik daha noolsundu daha nelerdi.. bi tek kelime çikmiyo kalemimden, kafam durmus gibi, o nerdeyse yillar once kafamda bitmek uzere olan senaryolar nerde biraktiysam ordalar.. gerisindeler.. yazamiyorum..
garip seyler yasiyorum yine, komik, ama anlatasim yok simdi.. anlatçam bi ara..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)