MASAL

Bir varmış, bir yokmuş... benim bi hayatım varmış.. benim bissürü arkadaşım, dostum, hayallerim, planlarım varmış. Hepsi ama hepsi gerçekmiş. Kamera film çekmeye değil anı çekmeye de yararmış. Gün gelir saklanan kasetler izlenirmiş.. keyif için.. sonra o keyif piç bile olurmuş.. (çık içimden ey söylenen şey! Evet duygu seline boğuldum napıyım, evet dünya götümde değil, evet ben ve anılarım ve ben ve ben yıllarca aynı şarkıları söyleyip ağlıcaz. "Ne yapayım ben böyleyim" zırıltısı hep beynimde öten. Napalım yani kimilerinin beyni başka tonlarda başka şarkılar çalıyosa, benimki dönüp dolaşıp aynılarını çalıyo:)

Ne körmüşüm, ne topal, normal bi hayatım varmış işte. Yaşarken "aa ne güzel normal bi hayatım var" farkındalığına izin vermeyen.. şimdi ne Eiffel'in, ne ışıklı Paris sokaklarının doyuramayacağı bi hayat.. Eskişehir günleri.. kuklalar, atlar falan.. Etrafımda bissürü insan ve bir sürü de hayat varmış. Şimdi? Seçkin İngiltere'deymiş, Mehmet Amerika'dan yeni dönmüş, Berna evlenip Barselona'ya gitmiş, geri kalanlar İstanbul'da orda burda çalışır, canları sıkılırmış. Ve ben, bütün bunlardan uzak, sanki hiçbişey yokmuş öncesinde gibi, kendimi kaptırcak bişey bulamayıp, kulenin altında içtiğim şarabın öyküsünü anlatır hale gelmişim. İnsanoğlu çok nankörmüş, egosu da kocaman bi balonmuş uzun süre oynanmayınca havası inen.

Derdalan'dan Bordeaux'ya, beyaz peynirin suyu çıkmış gibi rokfora.. Hayat insanı değiştirirmiş, bunu da bi yaşayan bilirmiş. Yıllarca aynı öykü anlatılmış ama insan anlamazmış..

Yavan. Evet kelime bu. Burdaki hayat yavan. Yok yok, ben yabancı olduğum için değil, bunların kendi hayatları yavan. Çekimleri izlerken, orada yeterince samimi olmadığım biriyle bile şu an sevgilimle olduğumdan daha yakın olduğum izlenimine kapıldım nerdeyse. Ama bi fark var, ilişkiler böyle olunca kimse kimseyi skmeye de çalışmıyo afedersin. Süper kazıklar yemen falan çok zor.Yani herşey DÜPEDÜZ aslında. Hangisi daha insani bilemiyorum.

Evet bi hayatım varmış. Yeter olmasa bile "yeter be" diye ağlayabileceğim omuzlar varmış. Kimse ama yetmedi daha demezmiş. "Hayır pes etme, daha yolun var, çekeceğin filmler var, hem bak başardın sen, en azından basıp gittin" diye teselliyle takdir karışık sözlerle şişen yanaklar varmış.. dilay yine depreşmişmiş..