22 Nisan, 2009

YETER ARTIKIN

Dilay, anlat derdini kuzum, yok anlatmam, nasilsin canim cigerim, iyiyim iste, anlatsana, yok anlatçak bisey simdi yine soylenmeyim, yok yok anlat askim nasilsin, şöyle böyle, nassi yani, pek iyi degilim aslinda, hadi ya neyin var, ya iste boktan isler, ne oldu.....
dilay anlatir..
digeri: ay şöylesin ay böylesin
dilay: evet biliyorum ama aslinda öyle degil tam olarak
digeri: yok yok şöylesin böylesin sen ama
dilay: yani evet ama aslinda sen şunu bunu gözönüne alm.. (cümlesini tamamlasa bari)
digeri: yoook yok sen yine de hem şöyle hem böylesin
dilay: hmmm
digeri: yani kabul et iste oylesin
dilay: tamam
digeri: yani soyle boylesin
dilay: haklisin
digeri dusunur... dilay'in yardima ihtiyaci vardir, zayiftir, hakkini korusun yaw der.
dilay dusunur... bu ne yaw, haklisin demesem daha ne kadar surecektir, insanlar ne tuhaftir, ne oyleyim ne boyleyimdir, yorulur.
digeri uyur..
dilay, agza alinmayacak kufurler savura savura içer...
ve bu gunluk bi hikayedir, her an basina gelebilir... gelir.. ve o kisiler bir an olsun lan ne yaptim ben yahu demezler.
Insanlarin hakli olmaya ihtiyaci vardir,
dilayin yasamisligi yok olur..
dunya kendi etrafinda doner.

Hiç yorum yok: