05 Aralık, 2006

Artık hiçbi şey yazmak istemiyo canım. Orda bıraktığım hayatım mı daha sahte, burda kurmakta olduğum mu bilemiyorum. Onca yılımı verip, kurduğum şeyler yerli yerinde durmuyo tabi. insan bozuluyo haliyle ama kızamıyo bi yandan da. Sen siktir ol çek git, sonra bekle ki herşey aynı tazeliğiyle kalsın. Kimseye sitemim yok. Yeni bi algılama evresindeyim. En azından burdaki hayatımı "gerçek" kılabilmek için bi çabalama hali.
Yazmak gelmiyo işte çok içimden. O upuzun yazılar birilerinin gerçekten beni merak ettiği hissiyle yazılmıştı sanırım. Şu an o his yok, gülünç buluyorum hayatımın ayrıntılarına girmeyi.

Çok Önemli Not: Bunu da "ayy biz seni hala seviyoruz, unutmadık seni, dilaylar ölmez" yazasınız diye yazmadım, yine öyle işte, içimden geldi yazdım. Regl olcam. Belki bitince yine uzun bi yazı girerim belli olmaz.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

üzme kendini canim insan yurtdisinda yasarken daha dogrusu yasamaya calisirken boyle gelgitler hep oluyor, ve isin kotu yani bu gelgitler hicbir zaman bitmiyor yada ben bitiremiyorum, umarim sen orda duzenli guzel bir hayat kurunca yoluna koyarsin herseyi, opuyorum seni, ve unutma bu hayat oyle herseyi kafamiza takip uzulecek kadar uzun degil, keske olsaydi be keske hic yaslanmasaydik mesela ben 30 u hic gecmesem hep 29 kalsam hicte fena olmazdi :) 30 korkusundayim 29 oluyorum yakinda, cok mcuksssss