Bugün nihayet 5 ayin sonunda oturma iznimi aldim:) Hemen bi dönerciye gittim kutlamak için, bi türk lokantasinda sanki türk degilmis gibi yaparak ve yunan tabagi ismarlayarak(burda döner konusundaki türk-yunan çekismesi bu arada ayri bi baslik olarak incelenmelidir, komiktir, çok komiktir, ironiktir:) bütün herkesten intikamimi aldim. neyin ve kimin intikami diye sormayin, bilmiyorum, sadece büyük bi hirsla bitirdim tabagimi..
kafamdan milyonlarca sey geçiyo, delircem artik, hep erteliyorum uzun uzun yazarim sonra diye..
milo agladi biraz önce, kurtlardan korkuyo bi süredir, yasiymis, normalmis, kulagina sarki söyledim.. sonra kovdu beni yanindan korkusu geçince.. yasidir, normaldir.. bana, sosyallesmemis insanin aslinda dogasinda ne kadar da nankör, bencil ve igrenç oldugunu ispatlamasi ise benim suçumdur, 3 yasindaki milo'nun deil..
Eiffel kulesi manzarali bi evim olsa hiçbi sey böyle olmazdi aslinda diyorum, yani hayatim bu kadar boktan olmazdi.. hava çok soguk, çok üsüyorum, ayaklarim günlerdir isinmadi(bu ay çekicegim regl agrisini düsündürüyo bana ister istemez), bugün eldivenlerimi kendisininkileri okulda kaybettigi için Milo'ya verdim okul dönüsü ellerim mosmor, ama yine de beni iteleyip duruyo iste..
geceleri bahçede sigara içtigim için(yani hep bahçede içiyorum ama en çok geceleri içtigim için sigarayi ve de günün en soguk vakitleri oldugu için) sabahlari cigerlerimi hissederek uyaniyorum, evet ordalar ve aciyolar ve zor nefes aliyorum, öksürürken çikacak gibi oluyolar, yok diyorum bu gece erken yatçam, yok iste ne sigara ne içki.. her gece ayni sey.. yine yine yine içiyorum..
laetitia'yla tesekkürlestik bugün. birbirimizi seviyomusuz gibi yapmaya bayiliyoruz, fark su; ben gerçekten seviyorum, o; iyi bi insan olmaya çabaliyo, hayattaki misyonu bu onun da.. depresyonumu yenmek için sarfettigim çabayi görmüs kutladi beni saolsun! evet, cidden bi çaba sarfettim ama kendim için deildi, insanlara açiklama yapmaktan yoruldugum içindi, yani yine kendim içindi aslinda..
çig börek yaptim geçenlerde, bayildilar:) bi de burda dilay pilavi olayi agizdan agiza yayildi ve bi fenomen haline geldi nerdeyse(burda fenomen denmez biliyorum, baska kelime bulamiyorum, kusuruma bakmayin artik), büyük misafirler agirlancagi gün benden pilav yapmami rica ediyolar(ki ben pilav konusunda hakkaten pek basarili da deilimdir), ögrettim hatuna yapti bi iki sefer ama benimkisi gibi olmamismis, hakkaten de olmamisti ben de anlamadim:) bi de ben sevmem pilavi, habire habire istiyolar habire habire pilav yiyoruz:) benimse aklim sürekli ördek de.. jerome gelse de bi ördek yesek, balli hem de!
çok sikildim çok ben..
sarhosluktan deil bunlar..
kafamdan milyonlarca sey geçiyo, delircem artik, hep erteliyorum uzun uzun yazarim sonra diye..
milo agladi biraz önce, kurtlardan korkuyo bi süredir, yasiymis, normalmis, kulagina sarki söyledim.. sonra kovdu beni yanindan korkusu geçince.. yasidir, normaldir.. bana, sosyallesmemis insanin aslinda dogasinda ne kadar da nankör, bencil ve igrenç oldugunu ispatlamasi ise benim suçumdur, 3 yasindaki milo'nun deil..
Eiffel kulesi manzarali bi evim olsa hiçbi sey böyle olmazdi aslinda diyorum, yani hayatim bu kadar boktan olmazdi.. hava çok soguk, çok üsüyorum, ayaklarim günlerdir isinmadi(bu ay çekicegim regl agrisini düsündürüyo bana ister istemez), bugün eldivenlerimi kendisininkileri okulda kaybettigi için Milo'ya verdim okul dönüsü ellerim mosmor, ama yine de beni iteleyip duruyo iste..
geceleri bahçede sigara içtigim için(yani hep bahçede içiyorum ama en çok geceleri içtigim için sigarayi ve de günün en soguk vakitleri oldugu için) sabahlari cigerlerimi hissederek uyaniyorum, evet ordalar ve aciyolar ve zor nefes aliyorum, öksürürken çikacak gibi oluyolar, yok diyorum bu gece erken yatçam, yok iste ne sigara ne içki.. her gece ayni sey.. yine yine yine içiyorum..
laetitia'yla tesekkürlestik bugün. birbirimizi seviyomusuz gibi yapmaya bayiliyoruz, fark su; ben gerçekten seviyorum, o; iyi bi insan olmaya çabaliyo, hayattaki misyonu bu onun da.. depresyonumu yenmek için sarfettigim çabayi görmüs kutladi beni saolsun! evet, cidden bi çaba sarfettim ama kendim için deildi, insanlara açiklama yapmaktan yoruldugum içindi, yani yine kendim içindi aslinda..
çig börek yaptim geçenlerde, bayildilar:) bi de burda dilay pilavi olayi agizdan agiza yayildi ve bi fenomen haline geldi nerdeyse(burda fenomen denmez biliyorum, baska kelime bulamiyorum, kusuruma bakmayin artik), büyük misafirler agirlancagi gün benden pilav yapmami rica ediyolar(ki ben pilav konusunda hakkaten pek basarili da deilimdir), ögrettim hatuna yapti bi iki sefer ama benimkisi gibi olmamismis, hakkaten de olmamisti ben de anlamadim:) bi de ben sevmem pilavi, habire habire istiyolar habire habire pilav yiyoruz:) benimse aklim sürekli ördek de.. jerome gelse de bi ördek yesek, balli hem de!
çok sikildim çok ben..
sarhosluktan deil bunlar..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder