12 Şubat, 2006

FRANSIZ SOIREE

Evet ilk davetimi vermis bulunuyorum:) henüz gelmediler ama davetlilerim Camille ve Laurent(sevdicegi), çok heyecanliyim, yani unutmusum insanlari evime çagirmayi, yemekler hazirlamayi falan.. çok garipsedim bi yandan da hazirlanirken, çünkü benim evim, benim tabaklarim çatallarim degil bunlar, hatta kendimi türk filmlerindeki ev sahibesinin kiyafetlerini gizlice giyip kendini aynada seyreden hizmetçi kiz gibi hissettim:) ama yine de yakinimdaki birilerinin(evet yakinim sayilirlar artik) benim hayatimi görcek olmalari, fotograflarima bakcak, yemeklerimi tatcak olmalari heyecan veriyo neden bilmiyorum, sanirim "var"ligimi hissetmemi saglicak bu durum ondan bu kadar telas yaptim..
tamamen fransiz bi aksam geçircem,türkisi hiçbisey yapmadim, bi nedeni yok, yani hala türküm biliyorum:) ama bu sefer böyle olsun istedim. neler neler yaptim? Antre olarak brick yapraklariyla yapilan içine
keçi peyniri konulan börek tarzi bisey, deniz ürünlü salata(özür dilerim evren:), nefis oldu sanirim, ardindan da lazanya yicez isallah firin bana bi oyun oynamazsa. önce salona geçicez, önden sarap,viski ya ada bira, kuskonmaz, cips yeyip sohbet sonra yemek odasi ve yemekler yencek bi güsel(yine sarap). sonra peynir ve ardindan tatli fasli, geberir gibi olunca yemekten tekrar salon ve artik allah ne verdiyse içilcek(gerçi bu aksam çok performans beklemiyorum ne kendimden ne onlardan, cuma disari çiktik, dün ben onlarda yemekteydim bugün de onlar geliyo, niye böyle sikis tepis yaptik bilmiyorum.
bu arada dünle ilgili bi ayrinti; bana birini ayarlamak istiyo bunlar(ortaokul cûmlesi oldu bu da ama hadi neyse:), ben çaktim tabii çok uyanigim:p, sözde evde yemek falan yicez sonra da disari çikcaz, çocuk da biliyo muydu bilmiyorum ama ben hissettmistim biseyler çevirdiklerini. neyse çocuk geldi, Denis adi. iyi hos bi insan evladi ama bisey olmadi malesef, ugrastim ama olmadi yani bisey hisedemedim, sanirim o da ayni seyi hissetti, gerçi biraz ilgilendi. ve asil niye olmadi çünkü çocuk çok konusuyodu! allah dedim erdal geldi aklima(adamin kasisinda "noolur iki dakka sus"diye aglamistim da:) ben almiyim. bi de zaten biliyodum ama kendimle ilgili korkunç gerçegi bikez daha kesfettim. ben adamlarin beni sevmemesi için elimden geleni yapiyorum bi yandan birine ihtiyacim var derken bi yandan da bütün saçmaliklarimi bir bir sayiyorum, kendimi hiç olmadigim gibi gösteriyorum ama çok komik oluyo, bilinçli yapmiyorum yani kendimi korumaya çalismamin bi yolu bu sanirim. Gayet tatli tatli evlilik ne güsel sey hadi evlenelim hep birlikte diye yerinde sekerken adam, ayy çok banalsin falan yaptim, yani o kadar gereksizdi ki.. ne derse tersledim falan, tanri-din muhabbetleri açildi sonra, inanan insanlara normalde gayet de saygi duymama ragmen hiç saygi duymadigimi ve bu insanlari gülünç ve zayif buldugumu söyledim. sonra burçlardan konusurken baliklar çok yalanci olur dedi bu, evet dedim:) halbuki nefret ederim yalandan falan da filan da.. bunun gibi bi ton sey yaptim iste, eminim ömrü boyunca beni bi daha görmek istemicek kadar malzeme toplamistir:)
ama Camille ve Laurent'in çabasini takdir ettim yine de, yani bana o kadar iyi davraniyolar ki.. ama ismarlama olmuyo iste biseyler.. yalniz ve güçlü birey her zaman yalnizdir ve güçlüdür iste diye saçmalamak istedim. kim siker onun gücünü de demeden edemicem. bir sürü fotograf çektim ama bilgisayara aktaramiyorum, taa ispanya fotolari da duruyo, megeve, camille ve laurent, hatta denis:), bebeler falan var. sonra süper sanatsal çalismalarim:p
kimdir bu camille le laurent diyenlere de; camille jerome un uzaktan akrabasi, o tanistirdi yani, laurent da onun sevgilisi. ikisi de güneyden gelmisler(hani daha bi sicaklar), sinema mezunular, yetenekli ve zekiler ve issizler:), samimiler, kiskançlar, birbirlerini yolup duruyolar eski sevgili davalarindan ben de kiskis gülüyorum hastalanip yataklara düstügüm günleri unutarak, böyle bu kadar iste, gelcekler simdi ben bitireyim..

Hiç yorum yok: